Dag 11: Nicaragua --> Panama

Van Managua naar Panama City.
De rondreis door Nicaragua eindigt hier vandaag. We vliegen naar Panama. Naar het paradijs van de tax-specialisten. Tussen de twee landen Nicaragua en Panama ligt er Costa-Rica. De doortocht door dit land staat niet op het programma. Costa-Rica is een reisbestemming op zichzelf.

Opstaan voor de dag begint.
We hebben een vlucht op een zeer vroeg uur in de ochtend: 07.30 uur. Dit betekent opstaan rond 03.30 uur. Een ontbijt, t.t.z. een croissant met een bekertje koffie om 04.00 uur. We zijn ten slotte op verlof, op op reis zoals dat heet. Men moet er een beetje tegen kunnen. De verplaatsing naar de vlieghaven van 04.30 uur. Twintig minuten en 18 km verder staan we in de internationale luchthaven, Augusto Cesar Sandino, van Managua

Route Hotel - Airport Managua: 14 km

Vlucht naar Panama.
Een zeer vroege vlucht: de vlucht is gepland op 07.25 uur met Copa Airlines, de luchtvaartmaatschappij van Panama.  We vliegen met een B737-800.  De afstand: 820 km en een vlucht van 1 uur 15 min. Weer 3 stoelen voor ons 2. Zetelverdeling: 3 - 3. Met Panama is er een uurverschil, waardoor we onze horloges 1 uur moeten vooruitzetten. UTC-5 in Panama, tegen UTC-6 in Nicaragua. We zijn nu 6 uur later in vergelijking met België. 12 uur in Panama betekent 18 uur in België.

Vlucht van Nicaragua naar Panama.

Het is een kort vluchtje over 850 km en 1 uur 15 minuten tot Panama City. Het is een prachtige vlucht. Over het Nicaragua Lake waarin het eiland Ometepe met de 2 vulkanen, Concepcion en Madeiras, goed zichtbaar waren. Bij het naderen van Panama kregen we een uitstekend zicht op de grote sluizen nabij Colon. De sluizen die de verbinding maken tussen de Caribische zee en het fameuze kanaal. Maar de nadering van Panama City was fenomenaal. Vooreerst de Miraflores sluizen die het kanaal verbinden met de Pacific Oceaan. De skyline van Panama city met de vele torengebouwen was geweldig. Wat een contrast met Managua. Een gans andere wereld.

B737 van COPA Airlines

We komen aan in Panama om 09.50 uur. De immigratie is gestoeid op de V.S. procedure. Een foto'tje, vingerafdrukken van de 4 vingers plus de duim, dit van beide handen, en een stom nutteloos papiertje invullen. Alles verloopt vlot, zelfs gratis, we hoeven geen entree geld te betalen. De lokale gids staat ons op te wachten en om 10.45 zijn we vertrokken voor een nieuwe verkenning in een voor ons nog onbekend land. Geloof me of niet, we hebben geen zwart dingens bij en ook geen zwarte papers.

City tour Panama City.
De eerste aanblik van Panama-stad is er een van verbazing en bewondering. Een skyline die je verwacht bij een grote Noord- of Zuid-Amerikaanse metropool, niet hier.

Skyline Panama city.

Na New York en Chicago, heeft Panama City het meeste hoge gebouwen ter wereld, beweert men hier.

Moderne grootstad met 2 M inwoners. Prachtige skyline.

Vele woontorens, hotels en kantoorgebouwen domineren het moderne stadsgezicht. Maar er is nog een ander gezicht, dat van het oude centrum.

HOBO groep in Panama City.

Na de stadsrondrit een transfer naar het hotel. Dit zal voor de volgende 4 dagen onze vaste verblijfplaats zijn. We logeren in Tryp Panama Cenntro hotel.

Panama.

Een beetje geschiedenis.
Tijdens de stadsrondrit krijgen we van de gids een heleboel informatie vanaf het ontstaan van de land. We worden om de oren geslagen van weliswaar interessante gegevens, maar te veel om te onthouden en om hier neer te zetten.

Modern Panama city.

Met zicht op het moderne gedeelte van Panama city.

Stadsrondrit.
Bij de bouw van het kanaal is er natuurlijk een groot administratief centrum gebouwd. Hierin is het beheer, de financiële diensten en administratie gevestigd.

George Goethals
George Goethals was de zoon van Vlaamse immigranten uit Stekene. Hij was een officier en een civil engineer in het Amerikaanse leger. Hij werd aangeduid als chief engineer bij de constructie van het kanaal. Met groot succes. Hij realiseerde de bouw twee jaar eerder dan gepland! Afgewerkt al in 1914, terwijl gepland in 1916. Vlaamse ingenieurs! Hij kreeg de graad van Generaal-Majoor en was de eerste burgerlijke gouverneur van het Panama kanaal. Later werd er een brug tussen New York en New Jersey naar hem genoemd: de Goethals Bridge. De drie horizontale uitsteeksels op het memorial symboliseren de drie sluiscomplexen op het kanaal.

Goethals memorial in front van het Panama Canal Administratie building.

Biomuseo
Dit museum met de rare constructie, afgewerkt in 2014, geeft een goed beeld van het ontstaan en de geschiedenis van het land en hoe de eerste bewoners dit bevolkt hebben. De Spanjaarden hebben er lelijk huisgehouden door hun dorst naar goud en slaven en onderwerping van de inheemse bevolking.

Biomuseo.

Werelderfgoed Casco Viejo.
We bezoeken het oude centrum, het koloniale gedeelte. Een schril contrast met de wolkenkrabbers van het moderne gedeelte. Het oude centrum staat sedert 1997 op de Unesco werelderfgoedlijst. Sedertdien is de restauratie voortvarend aangepakt.

Ruïne, maar de boog is speciaal.

Deze stevige boog was medebepalend in de keuze voor Panama als ideale locatie voor het kanaal. Voorheen was Nicaragua eveneens kandidaat. Maar doordat deze boogconstructie bestand bleekt te zijn tegen aardbevingen en andere verwoestingen werd Panama verkozen als ideale locatie voor de constructie voor het kanaal.

Restauratie
In het oude stadsgedeelte is er een enorme bedrijvigheid bij de restauratie van vele gebouwen. Panama city heeft veel geleden onder verwoestingen en de grote brand in 1624. Hotels en prachtige administraties bloeien terug in al de glorie.

Prachtige gerestaureerde bebouwen.

Het witte gebouw wordt af en toe gebruikt door de president.

Van de Airport naar het stadscentrum.

Dag 10: Managua - Hoofdstad van Nicaragua.

Leon --> Managua.
De rondreis door Nicaragua gaat vandaag verder van Leon naar de hoofdstad Managua. Het is tevens de grootste stad van het land. We krijgen vandaag een uurtje extra slaap, het vertrek is om 09.00 uur voorzien.

Hotel Il Convento te Leon, de binnentuin.

In de binnentuin van het hotel Il Convento in Leon.

Managua, hoofdstad van Nicaragua.
De geschiedenis van Managua gaat terug tot de koloniale tijd. Oorspronkelijk een Indiaanse nederzetting. Nicaragua werd onafhankelijk in 1821. Managua werd gesticht in 1862 en in 1885 werd Managua de officiële hoofdstad van Nicaragua. Hierdoor werd de rivaliteit tussen Granada en Leon beslecht in het voordeel van Managua. De natuur heeft de stad niet gespaard. Ze werd vaak getroffen door aardbevingen en werd telkens weer heropgebouwd. Op 31 maart 1931 en op 23 december 1972 werd de stad nog getroffen door een zware aardbeving. Deze laatste kostte aan 30.000 mensen het leven. Daardoor heeft het een heel ander karakter en uitstraling dan de meeste grote steden in Centraal-Amerika. Er is ook geen centraal plein en de stad lijkt opgedeeld in verschillende wijken.

Programma te Managua.
De kathedraal werd zwaar beschadigd, en tot op vandaag werd ze nog niet gerestaureerd en is nog in de staat zoals bij de aardbeving.

Kathedraal uit de periode van 1972 nog in dezelfde staat als na de aardbeving.

La casa de los pueblos.
In goed vloms: het volkshuis. Daar werd Rudy De L van de vakbond op zijn studiereis ontvangen een jaar geleden. Recht tegenover bevindt zich het parlement.

Het Volkshuis, la casa de los pueblos.

Ruben Dario
Deze is alomtegenwoordig in Nicaragua. Alhoewel overleden in 1916 is het nu een nationaal symbool van en voor het volk.

Ter ere van Ruben Dario.

Malecon
Langs het meer van Managua is er een mooie wandelpromenade aangelegd met bijzonder weinig mensen die er op vertoeven. De Malecon, zoals er in Centraal en Zuid-Amerika er meerdere aangelegd werden.

Constructie ter aandenken aan iets dat ik vergeten ben. Zal het later wel terugvinden.

Op de Malecon aan het meer van Managua.

Monument van Simon Bolivar.
Aan de Malecon is er een standbeeld opgericht ter ere van Simon Bolivar, de vrijheidsstrijder uit Venezuela. Hij krijgt een mooie centrale plaats  ter zijner ere.

Simon Bolivar.

Plaza de la Fe.
Hier heeft paus Johannes Paulus II eens een mis opgedragen en werd er een obelisk neergezet.

De bomen van het leven.
Deze rare constructies merkt men al bij het naderen vanuit het vliegtuig. Bij avond zijn deze fel verlicht en zeer prominent te zien. Het zijn grote metalen constructies, die bomen voorstellen. Ze zijn in heel Managua te zien en kosten een fortuin. Het is een frivooltje van de first lady van Managua, Rosario Marillo. Zij heeft een rare kronkel en hiermede geeft ze daar uiting aan.

Bomen van het leven volgens Rosario Marillo.

HOBO groepje bij de Bomen van het leven te Managua.

De bunker.
Tot voor de zware aardbeving in 1972 stond het presidentieel paleis hoog boven de stad met een geweldig uitzicht over Managua. Strategisch ideaal om de stad te kunnen controleren en te bewaken.

Uitzicht over Managua.

Op een heuvel boven Managua.

Logies.

We logeren in het Elements Boutique hotel. Mooie kamers, maar wel een rare indeling van het gebouw.

Leon - Managua: 106 km

We nemen afscheid van onze uitstekende chauffeur en de uitstekende lokale gids Jorge.

Dag 9: Léon.

Land of the Rum.
De inwoners van de provincie Leon, en bij uitbreiding, alle Nicaraguanen, beweren dat zij de beste rum ter wereld fabriceren. Hoog tijd om dat eens te verifiëren. Niets zonder inspanning. Ontbijt vanaf 06.30 uur, het vertrek met de autobus is gepland om 07.30 uur. Het bedrijf Flor de Cana, ligt een 30 km buiten Leon, richting Honduras. Maar niet zo ver! We rijden via de NIC-12, dewelke men hier een drukke weg noemt. Ze hebben nog nooit gehoord van de lelijkste straat van België: den A12. Dat is nog eens een drukke baan.  Het is 30 km rijden en neemt 40 minuten tijd in beslag.

Leon, het hotel El Convento.

San Cristobal.
Wegens het (weeral) schitterende weder hebben we een prachtig uitzicht over de vulkaan: San Cristobal langs onze rechterzijde. De vulkaan schittert met een mooie witte rookpluim er bovenuit.

Vulkaan San Cristobal

Flor de Cana.
Vrij vertaald: bloem van de suikerriet. We zijn tamelijk vroeg, maar beter te vroeg dan te laat.  Om de rondleiding te starten, niets beter dan een welkomstdrink. Vroeg in de ochtend: 09.00 uur en we zijn al aan de drank. Niet erg, een bekertje met een mix van drie fruitsappen, een beetje rum van 10 jaar oud met een klodder ijs: Macua genoemd.

Ontvangst aan de ingang van het bedrijf Flor de Cana.

We zijn niet alleen, nog wat Italianen uit Turijn en een koppel uit Texas om ons te vervoegen. Het bedrijf, Flor de Cana, is opgericht op het einde van de 19de eeuw door Italiaanse immigranten. We krijgen de gelegenheid om een geleid bezoek te brengen aan het bedrijf Flor de Cana rumfabriek gerund door de  Pelas familie sinds 1890 waar er rum geproduceerd wordt.

Sterke drank van 35° vol., rond 09.00 uur in de ochtend voor sterke jongens.

De suikerrietvelden en de distillatie installatie zijn evenwel niet te zien. Deze liggen 5 km hier vandaan. In een introductiefilm wordt het productieproces uitgelegd. We worden ingelicht over de oogst, melasse bereiding, fermentatie, distillatie, het verouderen, en hun inspanning voor het beschermen van het milieu en hoe goed de eigenaars voor hun personeel zorgen. Tja.

HOBO aan de originele transportlocomotief.

Proeverij.
Waar iedereen op zat te wachten, gebeurt dan eindelijk. Het proeven van hun 18 jaar oude Centenario. Het is een show zoals dat met de wijnproeverij ook gebeurt. Walsen, ruiken, de kleur en de smaak wordt beoordeelt op de kwaliteit. Top natuurlijk, we durven eigenlijk niet anders dan hun brouwsel de beste van alle rum te noemen.

Productie van de vaten.
Veel lawaai gaat gepaard bij het produceren van de vaten waarin hun rum zal gewaard worden. Voor welke reden is me niet gekend, maar fotograferen niet toegelaten. Misschien voor de werkomstandigheden, industriële spionage of voor de veiligheid? Enfin geen probleem, het is geen topwetenschap.

Hal met de productie van de vaten.

Veroudering van de rum.
Wel interessant was het verouderen van de rum. Met laat de rum, 5, 8, 10, 15, 18 jaar oud worden. We hebben eens mogen ruiken aan rum uit 1987. Men wordt beneveld bij het ruiken ervan. In de hal heeft men tot 10.000 vaten gestockeerd. Merkwaardig: de vaten verliezen tot 6% van de inhoud per jaar door verdamping.  Meer info over deze fabricage op: Flor de cana

Met Jean, degustatie van het product.

Léon, koloniale stad.
De stad ligt 90 km ten noordwesten van de hoofdstad Managua. De stad werd gesticht in dezelfde periode als Granada. Deze twee steden waren elkaars rivaal en beiden zijn een tijdje de hoofdstad van Nicaragua geweest. De bijzondere uitstraling van de stad biedt een rustige, relaxte atmosfeer. Het centrum van Leon met zijn koloniale gebouwen en de witte kathedraal met zijn vierkante torens werd volledig terecht tot Unesco Werelderfgoed uitgeroepen. Een halve dag om deze stad te ontdekken. De stad ademt nog de roerige geschiedenis van de revolutie sedert 1979.

Muurschildering die de revolutie door de studenten illustreert.

Léon is een universiteitsstad in  koloniale stijl. Nicaragua is een katholiek land en in Léon blijkt dat overduidelijk. Dat blijkt uit de vele kerken en kloosters in de stad.

Nog muurschilderingen ivm de rumoerige geschiedenis.

Na de lunch in een restaurant naast het stadhuis en aan de centrale marktplaats krijgen we een rondleiding door de oude typische marktplaatsen en het museum van Ruben Dario. Dat is een nationale bekendheid waar de lokale gids, Jorge, stapelzot van is. Hij reciteert vanuit zijn geheugen, gedurende een klein kwartier iets van de schrijver zijn geschriften. De Nicaraguanen zijn duidelijk geïndoctrineerd door Ruben Dario. Zoiets als die rare Kim in het verre oosten.
Men kan het dak van de kathedraal bezoeken. Het rare is dat men er zijn schoentjes moet uitdoen. Kwestie van het dak niet te besmeuren. Er is wel een schitterend panorama te bewonderen.

Men mag blootsvoets op het dak van de kathedraal rondwandelen.

Panorama vanop het dak van de kathedraal.

Zonder schoenen.

Met Miel op het dak.

Als slot nog een relikwie uit de revolutie, een tank waarmede Somosa op zijn betogers knalde in het Antigua Carcella 21.

Tank waarmede men op de eigen studenten knalde.

Tekeningen die folteringen voorstellen.

Het hotel te Leon: El Convento.

Binnentuin van het hotel El Convento.

Tot slot nog een avonddiner in een restaurant in de buurt: El Carbon.

Parcours naar het rumfabriek Flor de Cana.

Dag 8: Naar het westen tot aan de Pacific Oceaan en Léon.

Bezoekje aan Esteli.
We kunnen Esteli niet verlaten zonder eventjes een verkenning van de stad. Veel stelt het niet voor. Niets eigenlijk wat de moeite waard is. Maar om dat te bevestigen, moet men het toch gezien hebben. We logeren op enkele stappen van het centrale plein.

Hotel Los Arcos te Esteli.

Maar hetgeen in elke stad zeker aanwezig is, is de kerk. Mooi gebouw met een nog mooier binnenwerk. Typisch in armere landen. Hoe armer de bevolking, hoe luxueuzer de gebouwen van de clerus.

Esteli, de kerk.

Buiten wappert de vlag van de Sandinisten, rood en zwart, teken van protest tegen iets, hoog boven het plein uit. Esteli was in de vorige eeuw het bolwerk van de Sandinistische beweging.

Met Jean op het centrale plein van Esteli. De vlag is aanwezig op een hoge vlaggenmast.

Verder stelt het stadje Esteli niet veel voor. Goed voor een overnachtingsplaats, op de verdere rondrit. We blijven er niet lang rondhangen en na een goede 20 minuten op weg naar ons volgende programmapunt: sigarenproductie.

Tour del Tobacco.
De streek rond Esteli is bekend en beroemd voor de uitstekende sigaren die er geproduceerd worden. Tijdens een rondleiding zien we het hele productieproces, van het rollen van de tabaksbladeren tot het moment dat de sigaar de winkel verlaat. Het bedrijf dat we bezoeken wordt beheerd door een uitgeweken Cubaan die er, logischerwijze, Cubaanse sigaren fabriceert. Door de boycot van Cuba door de V.S. is de productie verhuist naar Nicaragua. Gans het proces wordt duidelijk uitgelegd.

Het rollen van sigaren is specialistenwerk.

De persoon op de foto hierboven rolt 400 sigaren op een werkdag van 8 uren. De mensen worden per stuk betaald. Hoe meer men er rolt, hoe meer centjes men naar huis neemt. Deze gast neemt zelfs geen pauze tussen de werkuren, en doet extra uren, overuren, om meer sigaren te kunnen afleveren. Het begint bij de tabaksplanten waarvan de bladeren in een grote ruimte in het bedrijf worden gefermenteerd. De temperatuur en vochtigheid gemeten wordt nauwkeurig gemonitord. Dan worden ze geselecteerd op grote, kleur en dikte. Sommige bladeren worden gebruikt voor de eindlaag van de sigaar, anderen dienen om de sigaar op te vullen.

Sigarenmakers aan het werk.

Het afval van de bladeren wordt gebruikt om de goedkopere variaties te maken. Ook de hoofdnerf wordt eruit gehaald. Het opvullen, oprollen, persen en afwerken van de sigaar kunnen we mooi volgen. Wanneer de sigaar klaar is wordt deze enkele weken in een aparte ruimte bij een bepaalde temperatuur bewaard. Dan gaat de sigaar naar de verpakkingsafdeling waar ook nog alles met de hand wordt gedaan.

Hier worden de sigaren vakkundig verpakt.

Er wordt een label op de sigaar geplakt, ze wordt in doosjes verpakt die in het bedrijf worden gemaakt. Zelfs de taksaanduidingen worden hier aangebracht. Dit bedrijf maakt sigaren voor cliënten in Canada, Arabische landen, U.K....
De productie van de kistjes voor de sigaren wordt eveneens hier met veel zorg uitgevoerd.

Productie van de kistjes.

Alles wordt nog met de hand uitgevoerd. Een verschrikkelijk eentonig werk, voor ons toch. Maar gezien de algemene werkactiviteit in dit land, is het waarschijnlijk nog aanvaardbaar.

Naar de Pacific Ocean.
Iets voor tien uur, om 09.50 uur, is de bezoek aan Esteli en de sigarenproductie afgelopen en kunnen we verder naar de volgende bestemming, Leon. Tijdens de rit via de NIC-26 naar Leon ligt er een kadaver langs de weg. Vele tientallen professionele opruimers doen zich te goed aan het kadaver. Het is een smulpartij voor de gieren die vechten voor de lekkerste brokken. Het krioelt er van de gieren. Waarschijnlijk meer dan 100 gieren rond het kadaver en in de bomen er rond. Het doet denken aan de Amerikaanse thriller/horrorfilm uit de jaren 60 en geregisseerd door Alfred Hitchcock, "The birds".

Gieren ruimen het kadaver professioneel op.

Las Penitas aan de Pacific Oceaan.
Door een kleine wijziging in het programma, bezoeken we vandaag het natuurpark en zal morgen de Rum factory bezocht worden. Dus door de stad Leon op weg naar de Grote Oceaan. Het is schitterend weer en een kalme zee.

Schitterend strand aan het restaurant.

De keuze in het restaurant: vis op alle verschillende wijzen en smaken. We bereiken Las Penitas op de middag om 12.30 waar het restaurant Suyapa beach schitterend aan het strand gelegen is. Een schitterende locatie voor een exclusief visrestaurant.

Restaurant La Penitas aan het strand gelegen.

Aan de Pacific Ocean.

Prachtige keuze van rare vissen tot zalm voor de voorzichtige eters. Een leider, kan er zelfs 2 vissen de baas. De koppen heeft hij wel laten liggen. Het is de Miel, of Emiel voor de ingewijden.

HOBO heeft genoten van de vis en eventjes relaxen aan het strand.

Excursie naar het natuurreservaat Juan Venado.
In Las Penitas zijn er verschillende restaurantjes en hoteltjes. We rijden eventjes verder tot we met een bootje de lagune tussen de oceaan en het land kunnen verkennen.

Bootje om door de mangrove te varen.

In de mangrove is er een verscheidenheid aan exotische vogels waar te nemen. De krokodillen houden zich wel schuil. Misschien hebben zij ons wel gezien. Wij evenwel hen niet.

Ons transport bootje in de mangrove.

Er is ook een mooi ecologisch project nabij de mangrove aan de oceaan. Enkele lokale bewoners hebben er een project ter bescherming van de schildpadden. De reuzenschildpadden leggen op het strand hun eieren. Het project bestaat er in deze eieren op te graven ter bescherming tegen roofvogels, vossen en vooral tegen de mensen. De eieren worden en in aparte zakken bewaard tot de beestjes uit de eieren komen.

De eieren worden in deze zakken bewaard tot ze kunnen uitgezet worden naar de zee.

Daarna worden ze vrijgelaten en kunnen ze hun tocht naar de vrijheid en het gevaarlijke leven beginnen. Er zouden slechts 1 op de 100 schildpadjes tot volwassen dieren uitgroeien.

Deze ochtend uit het ei gekropen en vanavond worden ze losgelaten en kunnen ze naar het water, de vrijheid tegemoet.

Wandelen van de schildpadden naar de mangrove boot.

Logies
We logeren twee nachten in het schitterende Hotel El Convento, in het centrum van de stad, op enkele meters van de kathedraal. Het is een gerenoveerd kloostergebouw met prachtige kamers.

Traject Leon - Pacific Ocean.